دانشگاه جامع امام حسین علیه السلامفصلنامه آفاق امنیت2538-1857134720200722The Conceptual Model of Influence from the Viewpoint of Imam Khameneiالگوی مفهومی نفوذ از دیدگاه امام خامنه‌ای(مدظله العالی)532205629FAابوذرگوهری مقدمعضو هیأت علمی دانشکدۀ معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایرانحامدکیانی مجاهدنویسندۀ مسئول: دانشجوی دکتری علوم سیاسی گرایش مسائل ایران دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران0000-0001-7859-6914Journal Article20190902Engineering of the minds of the followers of a political actor, making deviation in decision-making processes and forming the decisions of political entities for supporting the interests of the opponents is one of the most important and common strategies in the contemporary politics. From the very beginning of its victory. The holy state of the Islamic Republic of Iran, has constantly encountered with such assertive evil opponents of the Iranian nation. “Influence project" is the most vital and efficient of these enmities. Recognition of the nature, foundations and conceptual infrastructures of the plans of external influence are considered as the first strategic steps for a structured confrontation with the malicious plans of the world dominating powers in the field of influence. Regarding such a strategy, this research is aimed at designing a theoretical model for the concept of influence through content analysis and a network of themes within the framework of Imam Khamenei's intellectual system. The main question of the research is: "What are the characteristics of the concept of influence from the viewpoints of Imam Khamenei, and which model can be applied for its analysis?" To answer the question, the researchers tried to identify the outstanding propositions in his statements by referring to elites. Then, the theoretical model of the research was designed by content analysis method. The findings of the research indicated that the conceptual system of influence from the viewpoint of Imam Khamenei encompasses four components including the study of bases, aspects, agencies, and goals, which are significantly related to one other in the framework of his intellectual system. By defining these relationships, a conceptual model of external influence was designed on the basis of the Supreme Leader’s thought.مهندسی ذهن‌های تابعان یک کنشگر و ایجاد انحراف در فرایند تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی آن واحد سیاسی در راستای تأمین منافع بدخواهان او، یکی از مهم‌ترین و متداول‌ترین راهبردهای مرسوم در دنیای سیاست معاصر است. نظام مقدس جمهوری اسلامی نیز از آغازین روزهای حیات با برکتش پیوسته با این نوع برنامه‌های غرض‌ورزانه ازسوی بدخواهان ملت ایران مواجه بوده که «پروژه نفوذ» در زمرۀ کلیدی‌ترین و کارامدترینِ آنها است. شناخت ماهیت، بنیادها و زیرساخت‌های مفهومی برنامۀ نفوذ خارجی، نخستین گام راهبردی برای مقابلۀ ساختارمند با نقشه‌های خباثت‌آلود قدرت‌های سلطه‌گر جهانی در حوزۀ نفوذ قلمداد میشود. با عنایت به این مهم، مقالۀ حاضر درصدد استخراج الگوی نظری مفهوم‌شناسی نفوذ مبتنی بر تحلیل مضمون و شبکۀ مضامین در چهارچوب نظام فکری امام خامنه‌ای(مدظلهالعالی) میباشد. سؤال اصلی پژوهش عبارت است از: «مفهوم‌شناسی مسألۀ نفوذ از دیدگاه امام خامنه‌ای(مدظلهالعالی)، چه مختصاتی دارد و در قالب چه الگویی قابل تحلیل است»؟ در راستای پاسخگویی به این پرسش، نویسندگان نخست ضمن بهره‌گیری از روش «کسب نظرات نخبگانی»، به شناسایی گزاره‌های منتخب در بیانات معظم‌له پرداخته و سپس از مجرای کاربست «روش تحلیل مضمون»، الگوی نظری پژوهش را ارائه کرده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان میدهد که دستگاه مفهوم‌شناسی نفوذ از منظر امام خامنه‌ای(مدظلهالعالی)، از چهار عنصرِ مبناشناسی، بُعدشناسی، عاملیت‌شناسی و هدف‌شناسی تشکیل شده که هر یک از این عناصر در چهارچوب منظومۀ فکری معظم‌له، واجد ارتباطات معناداری با یکدیگر بوده و از رهگذر این ارتباطات، الگوی مفهومی نفوذ خارجی منطبق بر اندیشۀ ایشان به دست می‌آید.https://ps.ihu.ac.ir/article_205629_e86a04d844226c1817223805c394bbeb.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلامفصلنامه آفاق امنیت2538-1857134720200722Assessment of Influence through the Financial Action Task Force (FATF), a Comparative Approach Based on Sirah Alaviارزیابی نفوذ از طریق گروه ویژۀ اقدام مالی؛ رویکردی تطبیقی براساس سنت علوی3352205630FAسید علیدلبریدانشیار دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایرانمرتضىپژوهندهنویسندة مسئول: دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران0000-0003-0303-580Xعلی اکبرحبیبی مهردانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایرانسید حسینرسولیدانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایرانJournal Article20210426After the Holy Qur’an, the sayings of the Infallibles are definitely the most important source for discovering the views of the religion of Islam in all leading areas for human beings. There are lots of hadiths from Imam Ali (AS) discussing influence and harms of agreement with enemies, but its generalization to the enemy's approach of soft and covert influence through international conventions requires new explorations in the field of hadith investigations and religious enlightenment. Having paid attention to semantic considerations, the researchers employed a descriptive-analytical method to evaluate the process of the enemies' influence and its causes, and to present some forewarnings against the plots of influence when joining to international treaties as a member. Referring to the sayings of Imam Ali (AS), the research investigates the new schemes of the enemies’ influence through international conventions. It receives directions from adapting the findings to the FATF and related bills. Finally, it leads to the fact that the disadvantages imposed by joining to these treaties are much more than the inexplicit advantages they promise.بی‌تردید سخن معصوم(ع) پس از قرآن کریم مهم‌ترین منبع برای کشف دیدگاه دین مبین اسلام در تمامی عرصه‌های هدایتی بشر است. در احادیث امام علی(ع) درباره نفوذ و آسیب‌های توافق با دشمن، بحث‌هایی وجود دارد ولی تطبیق آن بر شگرد دشمن در نفوذ نرم ناخودآگاه از طریق کنوانسیون‌های بینالمللی، کاوشی نو در مسیر حدیث‌پژوهی و روشنگریِ دینی است. نوشتار پیش رو بهروش توصیفی ـ تحلیلی، پس از معنا‌شناسی، گام‌های نفوذ دشمن و اسباب آن را مورد ارزیابی قرار داده و بر حذر بودن از حفره‌های آن را، هنگام عضویت یا الحاق به معاهدات بینالمللی گوشزد می‌کند و با مراجعه به روایات علوی(ع) شیوۀ نوین دشمن در نفوذ از طریق کنوانسیون‌های بینالمللی را مورد بررسی و تحلیل قرار میدهد، آنگاه با تطبیق بر FATF و لوایح مرتبط با آن، راهگشای بحث نیز می‌گردد، در ادامه روشن میشود که خسارت الحاقِ مضرّ به این کنوانسیون‌ها بیش از مزایای نسیه‌ای بدون تضمین آن است.https://ps.ihu.ac.ir/article_205630_b09095b5fdcffb5b51f669fe4959c433.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلامفصلنامه آفاق امنیت2538-1857134720200722The Role of the Components of National Power in the Perfect Realization of National Security of the Governance of the Islamic Republic of Iranنقش مؤلفه های قدرت ملی در تحقق متعالی حکمرانی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران5379205631FAفتح اللهکلانتریعضو هیئت علمی دافوس آجا و پژوهشگر جنگ آینده، تهران، ایراناکبرخزلینویسنده مسئول: دانشجوی دکتری امنیت ملی داعا و پژوهشگر دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران0000-0002-2491-4371Journal Article20210426National security seems to be nonsense without considering the threats and national power; national power, by itself, is deeply intermingled with threat and national security concepts. The concepts of security threats and threat against national power are correlated and make the essential foundations of the governance of national security. Threat and security are abstract notions which are deeply intermixed with each other. For this reason, there is no certain and uniform definition for these concepts. Hence, there are not definite and precise understanding of any of them. National power is a definitely explained concept containing certain aspects, components and indicators, and a number of fixed and instable elements. This research is mainly aimed at identifying and prioritizing the economic, cultural, political and military components of national power for reaching to the governance of national security of the Islamic Republic of Iran. This applied research follows a contextual-case method using SPSS software for data analysis. Field study and library method are used for data collection, and a sample population of 73 people are selected. The priority order of security circles is arranged in the following order: military, political, cultural and economic. The threatening circles are controversially positioned against security circles. Iran is imposed to all three types of threats: negative, neutral, and positive. The components of national power include 6 economic factors, 8 political factors, 11 military factors and 5 cultural factors. Five factors play two roles. Totally, the components of national power contain 30 factors and 35 roles: "22 roles of strength, 4 roles of weakness, 3 roles of opportunity and 6 roles of threat." Hence, the Islamic Republic of Iran is placed in an "offensive" strategic position. It is suggested that the Islamic Republic of Iran changes its “defensive threat-oriented and actional” doctrine to an “offensive security-oriented and transactional doctrine which is derived from theory of “balance of forces”.امنیت ملی بدون توجه به تهدید و قدرت ملی معنی ندارد و از طرفی قدرت ملی هم درهمآمیختگی زیادی با تهدید و امنیت ملی دارد. مفاهیم «تهدید ـ امنیت و قدرت ملی» پایههای مهم و لازم و ملزوم برای حکمرانی امنیت ملی هستند. تهدید و امنیت مفاهیمی ابهامآمیز و انتزاعی هستند که درهمتنیدگی عمیقی با هم دارند، به همین دلیل برداشت ثابت و تعریف یکسانی برای این مفاهیم وجود ندارد، قدرت ملی مفهومی تعریف شده و مشخص است که شامل ُبعد، مؤلفه، شاخص و یکسری عواملِ ثابت و متغیر میباشد. هدف اصلی پژوهش اولویتبندی و تعیین نقش مؤلفههای اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و نظامی برای تحقق حکمرانی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران است. این پژوهش کاربردی و بهروش زمینهای ـ موردی انجام گردیده و با استفاده از نرمافزار SPSS تجزیهوتحلیل شده است، روش جمعآوری اطلاعات میدانی و کتابخانهای بوده و جامعۀ نمونه 73 نفر میباشد. ترتیب اولویت حلقههای امنیتی: نظامی ـ سیاسی ـ فرهنگی و اقتصادی است، اما حلقههای تهدیداتی: اقتصادی ـ فرهنگی ـ سیاسی و نظامی است، بنابراین حلقههای امنیتی و تهدیداتی عکس هم هستند. ایران هر سه طیف تهدید: منفی ـ صفر و مثبت را دارد. مؤلفههای قدرت ملی داری 6 عامل اقتصادی، 8 عامل سیاسی، 11 عامل نظامی و 5 عامل فرهنگی است. تعداد 5 عامل دارای دو نقش هستند، درمجموع مؤلفههای قدرت ملی دارای 30 عامل و 35 نقش: «22 نقش قوت، 4 نقش ضعف، 3 نقش فرصت و 6 نقش تهدید» میباشند. طبق نقشهای بالا، جمهوری اسلامی ایران در موقعیت راهبردی «تهاجمی» قرار دارد، بر اساس نظریۀ «موازنۀ تهدید» حکمرانی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران باید از دکترین «تدافعیِ تهدید محور و کُنشی» به دکترین «تهاجمیِ امنیت محور و فراکُنشی» که بر گرفته از نظریۀ «موازنۀ قوا» است تبدیل گردد.https://ps.ihu.ac.ir/article_205631_de82950f02a3d5c57c188875fcbb351a.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلامفصلنامه آفاق امنیت2538-1857134720200722An Analysis of the Anti-Security Discourse of Jaish al-Adl (Jaish al-Zulm) Terrorist Group in Sistan and Baloochestan Provinceتحلیل گفتمان ضد امنیتی گروهک تروریستی جیش‌العدل (جیش‌الظلم) در سیستان و بلوچستان81114205628FAسید محمد حسیناکرمیاننویسندۀ مسئول: دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0001-6553-8512سید محمد علیحسینی زادهاستادیار علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانJournal Article20210426Terrorism is one of the main variables affecting the security of the countries of the world, especially in the Middle East. The Islamic Republic of Iran, especially the southeast region of the country, is no exception to this rule, the security of which is highly affected by terrorism. Terrorist groups have pursued their own discourse and actions, based on which they have been able to draw their followers and acquire resources in these areas. One of these terrorist groups pursuing the technique of dialogue along with direct military action is the Jaish al-Adl[1]. Because of the need for a scientific and precise explanation of the insecurities formed in the eastern regions of the Islamic Republic of Iran, this research is aimed at investigating the discourse and actions of this terrorist group by employing the Fairclough (2001) model. In this investigation, the sources produced by this terrorist group will be studied. Besides the operational context, the operations of this group against security are based on their discourse. Insuring an efficient model of sustainable security in these areas is possible only when this group's anti-security discourse is identified accurately. The data is collected from the firsthand sources of the group and library resources. The research follows Fairclough’s critical discourse model. The research is based on the assumption that the social and ideological issues of Jaish-al-Adl group at the national and local levels are influenced by its lexical-grammatical and discourse values, and its anti-security performance is derived from its specific discourse elements and values whose indicators will be followed in the paper. [1]. This terrorist group is referred to as “Jaish al-Zulm” in the world community due to its antihuman and anti-religion practice.تروریسم یکی از اصلیترین متغیرهای تأثیرگذار بر امنیت کشورهای جهان و بهخصوص غرب آسیا است. جمهوری اسلامی ایران و بهویژه جنوب شرق کشور نیز از این قاعده مستثنی نیست و امنیت این منطقه تحتتأثیر مفهوم تروریسم است. گروههای تروریستی در این مناطق، گفتمان و عملکرد خاص خود را پیگیری نموده و بر حسب آن گفتمان، یارگیری و بسیج منابع را عملی ساخته‌اند. یکی از این گروههای تروریستی که روندی گفتمانی را در کنار عملکرد نظامی و مستقیم پیگیری می‌کند، جیش‌العدل[1] نام دارد. این نگاشته بنا بر ضرورت تبیین علمی و دقیق ناامنیهای شکل‌گرفته در مناطق شرقی جمهوری اسلامی ایران، تبیین گفتمان و عملکرد گروهک تروریستی جیش‌العدل را با استفاده از الگوی فرکلاف (2001) در دستورکار دارد و مطالعۀ منابع تولیدشده و در اختیار گروهک را انجام خواهد داد. عملیاتهای ناامن‌ساز و تروریستی این گروهک علاوه بر بسترهای عملیاتی، منشعب از گفتمان آن است و ترسیم الگوی مطلوب امنیت پایدار در این مناطق، مرحلۀ بعد از شناسایی دقیق گفتمان ضدامنیتی این گروهک است. شیوۀ گردآوری داده‌ها در این نگاشته بر مبنای دادههای دستۀ اول گروهک و منابع کتابخانهای است و روش تحقیق نیز بر مبنای الگوی گفتمان انتقادی فرکلاف است. نگاشته بر این فرض مبتنی است که امر اجتماعی و ایدئولوژیک گروهک جیش‌العدل (جیش الظلم) در سطح ملی و محلی، تحت تأثیر ارزشهای واژگانی ـ گرامری و ارزش گفتمانی آن است و عملکرد ضدامنیتی این گروهک منشعب از عناصر و ارزشهای خاص گفتمانی آن است که در ادامه شاخص‌های آن معرفی میشود..[1] این گروهک تروریستی در جامعۀ جهانی و امت اسلامی بهدلیل مجموعه اقدامات ضدانسانی و دینی، تحت عنوان «جیش‌الظلم» شناخته میشود.https://ps.ihu.ac.ir/article_205628_8c4c08e97b9ebfeea672be7ff3a794a4.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلامفصلنامه آفاق امنیت2538-1857134720200722An Investigation of the Reasons of Saudi Arabia’s Efforts to Change Iran’s Peaceful Nuclear Program into a Security Challengeبررسی علل تلاش عربستان برای امنیتی سازی فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران115148205632FAمحمدصادقکوشکینویسنده مسئول: استادیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایرانمهدیبیژنیدانشجوی دکتری مطالعات منطقهای گرایش غرب آسیا، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20210426The concern of Iran's nuclear program is one of the main challenges in increasing the tensions in Saudi-Iranian relationship and the disclosure of Saudi’s hostility against the Islamic Republic of Iran. Perhaps Saudi Arabia had never taken an open hostile position against the Islamic Republic of Iran in international entities before. Following the US military attack against Iraq in 2003, when the nuclear activities of Iran was considerably argued in the media and international and political circles, Saudi Arabia independently declared its dissatisfaction on Iran’s nuclear programs (atomic program, as they called it) in the setting of the Gulf Cooperation Council. Saudi regarded Iran's activities as "adventurous", and even called for US intervention to counter what they regarded as distorting the balance of power in the region. After its failure in preventing the establishment of the agreement, Saudi Arabia did not hesitate to introduce it as ineffective. Adel al-Jubair, Saudi’s former foreign minister, said: "this agreement is not sufficient to change Iran's behavior." The main question of this research concerns why Saudi Arabia is so strongly opposed to JCPOA and the peaceful programs of the Iranian nuclear program. The researchers believe that although the Islamic Republic of Iran does not consider Saudi Arabia as an enemy in its security strategies, and does not try to change the problems in their relationship as security challenges, the Saudi elites now regard the Islamic Republic of Iran as an "enemy". Hence, they show strong reaction to any movement on the part of Iran. Iran’s peaceful nuclear activities are considered as “intrinsic threat" and have changed it to security challenge. This is a descriptive-analytical research based on library studies.مسئلۀ هستهای ایران یکی از موضوعات اصلی در تشدید تنش در روابط عربستان و ایران و آشکارشدن دشمنیهای این کشور علیه جمهوری اسلامی ایران میباشد. شاید بتوان گفت عربستان هیچگاه تا این اندازه بهصورت آشکار در مجامع بینالمللی علیه جمهوری اسلامی ایران موضع دشمنیاش را اتخاذ نکرده بود. پس از حملۀ نظامی امریکا به عراق در سال 2003 که موضوع هستهای جمهوری اسلامی ایران در صدر اخبار رسانهها و محافل سیاسی و بینالمللی قرار گرفت، عربستان بهصورت مستقل و در چهارچوب شورای همکاری خلیج فارس از فعالیت صلحآمیز هستهای ایران (به اصطلاح خودشان برنامۀ اتمی) بهشدت ابراز نارضایتی کرد. این کشور اقدامات ایران در این زمینه را نوعی «ماجراجویی» تلقی کرده و حتی دخالت امریکا را برای مقابله با آنکه در نگاه آنها موازنۀ قدرت منطقهای را بر هم زده، خواستار شد. عربستان حتی پس از ناکامی در ممانعت از شکلگیری توافق، لحظهای در ناکارآمد نشان دادن آن درنگ نکرد. عادل الجبیر وزیر امور خارجۀ سابق این کشور در مخالفت با آن میگوید: «این توافق برای تغییر رفتار ایران کافی نیست». پرسش اصلی این است که چرا عربستان به این شدت با توافق برجام و فعالیت صلحآمیز هستهای ایران مخالفت می‌کند؟ به نظر نویسندگان هرچند جمهوری اسلامی ایران در راهبردهای امنیتی خود عربستان را بهعنوان دشمن تلقی نمیکند و بهدنبال امنیتی‌کردن رابطۀ خود با آن کشور نیست، ولی نخبگان عربستان در حال حاضر به جمهوری اسلامی ایران بهعنوان «دشمن» نگاه میکنند. ازاینرو، به هرگونه تحرک از جانب این کشور واکنش نشان میدهند. فعالیت صلحآمیز هستهای یکی از اقدامات جمهوری اسلامی ایران است که نخبگان عربستان آن را بهعنوان «تهدیدی وجودی» برای خود تلقی کرده و اقدام به «امنیتیسازی» آن نمودهاند. مقالۀ حاضر به روش توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانهای انجام شده است.https://ps.ihu.ac.ir/article_205632_23dd74840a3479231806a557232491c4.pdfدانشگاه جامع امام حسین علیه السلامفصلنامه آفاق امنیت2538-1857134720200722Donald Trump's Foreign and Security Policy in the Indo-Pacific Region and its Effect on the National Security of the Islamic Republic of Iranسیاست خارجی و امنیتی دونالد ترامپ در منطقۀ ایندوپاسیفیک و تأثیر آن بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران149177205633FAسعیدجمشیدیگروه روابط بین الملل، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایرانمحمدرضادهشیرینویسنده مسئول: دانشیار گروه روابط بین الملل، دانشکده وزارت امور خارجه، تهران، ایرانگارینهکشیشیاناستادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران0000-0001-8645-7295نوذرشفیعیدانشیار گروه روابط بین الملل دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20210426Applying a conceptual model derived from the theory of hegemonic stability, this paper is intended to answer the question of how US strategy in the era of Donald Trump in the Indo-Pacific region affects Iran's national security. The US goal of its attendance in the Indo-Pacific region contains expanding its power and developing its hegemony over the region. Given the fact that this region is one of the most challenging one for the maintaining of hegemony, the United States pursues its attempts to increase the weight of India in the Indo-Pacific region to constrain China. This is because China is considered as a close threat to America, but India seems to be a distant threat. Therefore, regarding the fact that India, as a medium power in the future, is not a potential challenge US interests in the region, America is trying to control China by strengthening India’s power, an event that directly and indirectly affects the security of the Islamic Republic. Through a descriptive-analytical method, the researchers are to test the hypothesis that the US policy in the Indo-Pacific region increases tensions in Iran's close neighboring countries result in reducing US attention to the Persian Gulf, India's withdrawal from non-aligned treaty and possibly adding to the tensions in Iran's relationship with two countries of China and Pakistan. However, Washington's interest in resorting to Delhi’s power against Chinese can potentially facilitate the expansion of India's relationship with Iran.این مقاله با بهره گیری از مدل مفهومی برآمده از نظریۀ ثبات هژمونیک در صدد پاسخگویی به این پرسش است که راهبرد امریکا در دوران دونالد ترامپ در منطقۀ ایندوپاسیفیک چگونه بر امنیت ملی ایران تأثیر می‌گذارد. هدف امریکا از حضور در منطقۀ ایندوپاسیفیک گسترش قدرت خود و تداوم هژمونی در این منطقه است. با توجه به اینکه منطقۀ مزبور پرچالشترین منطقه برای تداوم هژمونی این قدرت به‌شمار میرود، لذا امریکا در صدد بالابردن وزنۀ هند در منطقۀ ایندوپاسیفیک و تلاش برای مهار چین به منظور تداوم هژمونی خود در این منطقه است؛ زیرا بر این باور است که چین تهدیدی نزدیک و هند تهدیدی دوردست به‌شمار میرود. لذا با این ذهنیت که هند بهعنوان قدرت متوسط در آینده ظرفیت به چالش کشیدن منافع امریکا در منطقۀ مزبور را ندارد در صدد کنترل چین از طریق تقویت هند برآمده است، موضوعی که بهصورت مستقیم و غیرمستقیم امنیت جمهوری اسلامی ایران را تحت تأثیر قرار میدهد. نویسندگان با روش توصیفی ـ تحلیلی این فرضیه را مورد آزمون قرار داده اند که سیاست امریکا در منطقۀ ایندوپاسیفیک موجبات افزایش تنش در همسایگی نزدیک ایران، کاهش توجه امریکا به خلیج فارس، خروج هند از وضعیت عدم تعهد و احتمال افزایش تنش در روابط ایران با دوکشور چین و پاکستان را فراهم می آورد؛ ولی منفعت واشنگتن در استفاده از اهرم دهلینو در تقابل با نفوذ چین، می تواند به صورت بالقوه گسترش روابط هند با ایران را آسان کند. https://ps.ihu.ac.ir/article_205633_61370213c90759696536e996a5a61bd4.pdf